Wyspa Robben

Wyspa Robben (afrikaans: Robbeneiland) to wyspa w Zatoce Stołu, 6,9 kilometra (4,3 mil) na zachód od wybrzeża Bloubergstrand, na północ od Kapsztadu, w Republice Południowej Afryki. Wzięła swoją nazwę od holenderskiego słowa na foki (robben), stąd nazwa holenderska/afrikaans Robbeneiland, co oznacza Wyspę Fok.

Robben Island ma kształt mniej więcej owalny, jest długa na 3,3 km (2,1 mil) w kierunku północ-południe i szeroka na 1,9 km (1,2 mil), zajmując obszar 5,08 km2 (1,96 mili kwadratowej). Jest płaska i znajduje się tylko kilka metrów nad poziomem morza, w wyniku starożytnej erozji. Od końca XVII wieku była ona fortyfikowana i użytkowana jako więzienie do 1996 roku, po zakończeniu apartheidu.

Nelson Mandela, polityczny aktywista i prawnik, słynący z pobytu na wyspie przez 18 z 27 lat spędzonych za kratami przed upadkiem apartheidu i wprowadzeniem pełnej, wielorasowej demokracji. Później został uhonorowany Nagrodą Nobla Pokoju, a w 1994 roku został wybrany na prezydenta RPA, stając się pierwszym czarnoskórym prezydentem kraju i pełnił jedną kadencję od 1994 do 1999 roku. Ponadto większość więźniów była przetrzymywana tutaj z przyczyn politycznych. Dwóch innych byłych więźniów Robben Island, oprócz Mandeli, zostało wybranych na prezydenta od końca lat dziewięćdziesiątych: Kgalema Motlanthe (2008-09) i Jacob Zuma (2009).

Robben Island jest narodowym dziedzictwem Republiki Południowej Afryki oraz światowym dziedzictwem UNESCO.