Tanzanite Museum

Od starożytności wielu świadków potwierdzało uzdrawiającą i ochronną moc litoterapii. Arystoteles, Ptolemeusz Starszy, Dioskurydes, a nawet późniejsi Marbode, Albert Wielki i Konrad von Megenberg - wszyscy potwierdzali cudowne leczenie i zapobieganie pewnym chorobom za pomocą kamieni.

Pod wpływem kościoła w Europie te moce zostały porzucone, aby uniknąć związku z praktykami pogańskimi. Jednak wykształcona opatka Hildegarda z Bingen (1098 - 1179) ponownie podkreślała w swojej książce "Physica" moce litoterapii i zachęcała więcej osób do korzystania z jej efektów. Książka omawia charakter i właściwości lecznicze około 24 kamieni szlachetnych. Według niej procesy tworzenia kamieni, z udziałem ognia i wody, nasycają klejnoty właściwościami obu tych potężnych naturalnych elementów.

Podczas gdy większość kamieni, kwarców i klejnotów ma długą historię w litoterapii, tanzanit jest dość nowym dodatkiem do praktyki z prostej przyczyny, że został odkryty niedawno.

Pierwszy raz znaleziony u podnóża Kilimandżaro w Mererani w 1967 roku, kamień tanzanitu jest jednym z najnowszych rzadkich kamieni szlachetnych odkrytych, których zasoby mają się wyczerpać w ciągu kilku następnych dekad, co nadaje mu niezwykłą wartość kolekcjonerską.

Mimo swojej młodości, tanzanit nie ma czego zazdrościć innym kamieniom. Już ceniony za intensywne niebieskie, czerwone i fioletowe odcienie, tanzanit jest również dobrze znany w praktyce litoterapii ze względu na swoje zbawienne właściwości.